Connect with us

CERITA

Bilang-bilang Pande deng Wolay Biongo

Published

on

Penulis: Rikson Childwan Karundeng


MATAHARI so di atas kapala, depe panas so lebe dapa rasa. Bilang-bilang pande sementara bajalang cari makang. Deri pagi dia so babaron, mar blum dapa makang cukup.

So lala da bajalang, puru so manyanyi-manyanyi. So tengari, blum da isi akang kasana bagus tu puru. Bae jo ada pohong-pohong di pinggir jalang, jadi ja tasombar akang sadiki.

Biar bagitu, Bilang-bilang tetap smangat ba jalang mo ba cari makang. Depe mata yang tetap bacahaya, kasana-kamari balia kiri-kanan. Sapa tau tasua, syukur.

Puru so lebe kancang babunyi, kage-kage dia dapa lia pisang da ta ambor di bawa pohong. Nda banya bapikir, dia langsung balari pi bapunggu, kong iko bage tu pisang.

Pas asik-asik makang di bawah pohong, Bilang-bilang takage deng suara batoreba.

“Oh, pe sadap ngana pe hidop kang. Orang siksa-siksa da nae, ngana tu sadap-sadap makang.”

Ternyata tu pisang dia da makang, Wolay baru abis kase ciri mar blum riki kumpul. Lantaran marah dorang pe pisang Bilang-bilang so makang, dorang tangka pa dia kong mo kase hukuman.

Wolay deng depe tamang-tamang barencana mo secilaka pa dia. Bilang-bilang so dapa rasa nda sadap. Dalang hati dia so tako skali da lia tu Wolay pe banya da tangka pa dia kong marah-marah, mar dia tetap biking biasa. Dia stel nda tako.

Nda lama, Wolay so ja bawa pa dia ka pusu’ pohong bekas kilat da sambar. Tu pohong so pokol kong so lubang sampe di dasar. Kalu taisi di situ, pasati nda ada depe jalang mo kaluar akang.

Serta so di ujung lubang kayu, Bilang-bilang kase tau pa dorang, “Adoh kasiang, ta pe tampa paling suka-suka ini.”

Lantaran napsu, Wolay nda jadi seisi. Dorang bawa pa dia ka pohong batali-tali utang. Dorang rencana mo gantong pa dia di situ. Mar Bilang-bilang cuma tatawa lebe kancang.

“So pas ngoni taru pa kita di sini, deri kita pe tampa barmain paling sadap ini,” kata Bilang-bilang.

Tu Wolay so lebe heran deng napsu pa dia. Nda lama dorang baku-baku bise. Kage-kage dorang so bembeng pa dia ka arah talaga.

Pe dapa lia dorang somo bawa di aer pa dia, Bilang-bilang langsung pasang muka manangis. Pas lia dia so rupa tako, Wolay langsung sanang deng lebe smangat mo buang pa dia di talaga. Lebe dekat di aer, lebe kancang tu Bilang-bilang manangis.

“So ngana tu ambe-ambe orang pe pisang kang! Ngana rasa akang kasana ini!” Wolay bataria marah kong langsung lempar pa Bilang-bilang ka talaga.

Pas dong lempar, Bilang-bilang langsung batobo kong basambunyi di antara batu-batu. Sanang depe hati, dorang nda tau tu aer memang depe tampa hidop.

Pe lia tu Bilang-bilang cuma da batobo kong tatawa, Wolay langsung marah. Dorang baru sadar, so kana’ tipu. Jago berenang kote’ dia.

Nda pata smangat mo biking cilaka pa Bilang-bilang, Wolay berusaha tangka pa dia yang sementara basosuru di antara batu-batu. Pe soe lei. Pas Wolay somo dapa, Bilang-bilang gigi depe tangan.

Sementara tu dara ba lebe nae ka atas kapala, kage-kage lewat Tu’a. Wolay langsung kase tawaran bagus pa dia.

“Tu’a, boleh ngana minum kase kring tu aer di talaga? Kalu bole, nanti torang bayar pa ngana.”

Lantaran mo bayar, tu sapi utang kuat minung itu nda bapikir panjang langsung taru depe mulu di aer. Dia langsung minung tu aer di talaga.

So lama Tu’a da baminum, nda mo kring-kring tu aer. Wolay deng depe tamang-tamang so gelisah.

Lantaran so banya Tu’a da minung tu aer, depe puru so span skali, kage-kage dia takincing nda brenti-brenti. Wolay deng depe tamang-tamang yang da badiri di sei, langsung anyor deng Tu’a pe kincing.

Pe lia tu mo babiking cilaka pa dia so anyor, Bilang-bilang langsung kaluar di aer. Dia pulang ba jalang santai ka rumah. Dalang hati sanang so dapa makang itu hari, kong slamat deri Wolay yang mo biking cilaka pa dia. 

 

*Kisah ini disadur dari buku “Tontemboansche Teksten” yang ditulis J. Alb. T. Schwarz